تو کجايي تا ببيني لحظه هام بي توميميرن

نم نم چشمام چه ساده بارونو از سر ميگيرن

کوله بارم خستگي بود اينو تو خوب ميدونستي

گفتي تا ابد ميموني اما افسوس نتونستي

به خدا داشتم ميرفتم خيلي پيش از رفتن تو

تو بودي گفتي بمونم توي قاب هوس تو

حالا حتي ياد مهرت زده قلبمو شکسته

عشق به اون روزهاي رفته پر پروازمو بسته

کاشکي چشماتو نداشتم هرم داغ دستاي تو

دل من تنها ميمونه بي عبور نفس تو

من چه ساده چه خيالي دلمو بهت سپردم

ميدونستي نميموني پس چرا خواستي بمونم؟

چرا اشکامو نديدي نديدي دارم ميميرم

مگه تو نگفته بودي من دوباره جون بگيرم ؟

ديگه تو نيستي ببيني غم واسم شده عبادت

ميدونم بي تو ميميرم اما خوب سفر سلامت

نفسم بي تو ميگيره من بازم تنها ميمونم

اما برنگرد دوباره نميخوام با تو بمونم

وقتي ترو يادم مياد ميميرم و زنده ميشم
 
خوب ميدوني که بعد تو عاشق هيچکس نميشم
 
بعضي شبها يادم مياد يه روز بودي کنار من
 
حالا تو رفتي و شکست اين دل بيقرار من
 
حالا تو رفتي منم چشم انتظارت ميمونم
 
تا عمر دارم براي تو شعرهاي غمگين ميخونم
 
بعضي شبها ستاره ها بهم ميگن مياد يه روز
 
دل سياه و بي کسم تا اون بياد به پاش بسوز
 
بعضي روزا دلم ميگه هنوز منو دوستم داري
 
چشمهاي خيسم تا ابد بايد از دوريش بباري

خيلي حرفهاست که بگم ولي همزبوني نيست

تشنه محبتم دست مهربوني نيست

غير غم توي دلم چيزي پيدا نميشه

بي تو اين دنيا برام ديگه دنيا نميشه

بي تو آسمون سياهه هميشه

بي تو چشم من به راهه هميشه

چشماي تو خورشيد دنياي تاريک منه

اگه از درد دلم هر چي بگم بازم کمه

کاشکي که ميشد از توي سينه دلمو دربيارم

جاي اين دل توي سينه يه سنگ خارا بزارم

جنگل سبز چشات همه دنياي منه

نمي خوام گريه کنم

گر چه وقت رفتن

رفتي خاطره هاي تو نشسته تو خيالم !
 
بي تو من اسير دست آرزوهاي محالم
 
يا من نبودي اما من به ياد تو شکستم
 
غير تو که دوري از من? دل به هيچ کسي نبستم
 
هم ترانه ياد من باش!
 
بي بهانه ياد من باش!
 
وقت بيداري مهتاب عاشقانه ياد من باش
 
اگه باشي با نگاهت ميشه از حادثه در شد
 
ميشه تو آتيش عشقت گر? گرفتن رو بلد شد
 
اگه دوري? اگه نيستي نفس فرياد من باش
 
تا ابد تا ته دنيا هميشه ياد من باش

روز پدر مبارک

تنهای را دوست دارم چون دلم را نمي شکند

تنهايي را دوست دارم چون هرشب به من سر مي زند

تنهايي را دوست دارم چون نا مهربان نيست

تنهايي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

تقدیم به پردیس

کاش قلبم درد تنهايي نداشت

 چهره ام هرگز پريشا ني نداشت

 کاش برگ هاي آخر تقويم عشق حرفي از يک روز باراني نداشت

کاش مي شد راه سخت عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت

سلام من حسین هستم تازه می خوام تو این وبلاگ بنویسم امید وارم از مطالبی که می نویسم خوشتون بیاد و همچنین اگه نقصی داره به بزرگی خودتون ببخشید

دشب تو فکرت بودم (....) که يه  قطره اشک از چشمم جاري شد

بهش گفتم چرا اومدي؟
                                       گفت: آخه تو چشات کسي هست که ديگه اونجا جايه من نيست

 ابر آمد و زار بر سر سبزه گريست             

                  بي باده ي گلرنگ نمي بايد زيست

اين سبزه که امروز تماشاگه ماست

                                            تا سبزه خاک ما تماشا گه کيست

توقلبت جايي واسم نيست نمي گم کسي روداری

                                    اماديگه مطمئنم که مي خواي تنهام بذاري

ديگه دستاتوندارم ديگه چشمات مال من نيـــــست

                                    اون نگاه جستجوگراين روزادنبال من نيست

نمي گم داري مي گردي دنــــبال يه عـــــشق تازه

                                    اما کوله باروبستي دربه روي کــوچه بــــازه

تومي ري من نمي دونم که گناه من چـــــــي بوده

 عشق يعني حسرت شبهاي گرم    

   عشق يعني ياد يک روياي نرم  

 عشق يعني يک بيابان خاطره  

   عشق يعني چهار ديوار بدون پنجره

 عشق يعني گفتني با گوش کر 

   عشق يعنب ديدني با چشم کور

 عشق يعني تا ابد بي سرنوشت  

   عشق يعني آخر خط بهشت

 عشق يعني گم شدن در لخظه‌ها  

   عشق يعني آبي بي انتها

 عشق يعني يک سوال بي جواب     

   عشق يعني راه رفتن توي خواب

مرا کم دوست داشته باش از شيشه نبودم که با سنگ بميرم.

 من آمده بودم که تا مرز رسيدن.

 همراه تو فرسنگ به فرسنگ بميرم.

تقصير کسي نيست که اينگونه غريبم.

شايد که خدا خواست که دلتنگ

بميرم.